Wpływ Black Magick SS, prekursorów Magick Metal, jest nadal widoczny, ale The Gates kształtują swoją własną tożsamość, zarówno muzycznie, jak i koncepcyjnie, pokazując swoją zdolność do przyczyniania się do ewolucji gatunku.

Na swoim drugim albumie, „…of the River Styx”, The Gates kontynuują dopracowywanie swojego charakterystycznego stylu, wprowadzając bardziej wyraziste elementy syntezatorów z lat 80., muzyki disco oraz Gothic/Death Rock do swojej podstawy złożonej z Occult Rock i Black Metal. Wydawnictwo to demonstruje ich umiejętność tworzenia zapadających w pamięć melodii i kompozycji, które trwale pozostają w pamięci słuchacza, stając się nieodłącznym elementem doświadczenia. Frontman Galigula ponownie wyróżnia się, a jego czysty wokal w zamykającym utworze „Blind Descent” przywodzi na myśl Roberta Smitha z The Cure w jego najlepszym wydaniu, co dodatkowo podkreśla niezwykły zakres i talent Galiguli.

„…of the River Styx” umacnia pozycję The Gates jako odważnych muzyków gotowych do eksplorowania nieodkrytych jeszcze muzycznych terytoriów i pozostawienia niezatartego śladu w krajobrazie Magick Metal dzięki ich innowacyjnemu podejściu. Album zawiera takie utwory jak „Alone”, „Disco Mefisto” czy „Stygian Hell”, każda z kompozycji prezentuje różnorodność i głębię, stanowiąc testament do artystycznej ewolucji zespołu.