Faraway przepuszcza doświadczenia współczesności przez własne cielesne zwoje i składa z nich nową, etniczno-dubowo-nowofalową przestrzeń dźwięku. Śpiew, nawołujący saksofon, zaciągająca gitara i rytmiczne kongi układają się w hipnotyczną opowieść o zagubieniu, buncie i odzyskiwaniu siebie. Drugi album zespołu, „Radio Orient”, ukaże się 15 maja 2026 nakładem Wytwórni Tematy – jak emisja, którą trzeba złapać nie tylko uszami, ale i ciałem.

Płytę otwiera focus track „Periodyk” – słoneczny, transowy, pulsujący sygnał nadawany jakby z innego wymiaru. Faraway buduje tu przestrzeń na arabizujących melodiach, dubowym rytmie i wokalach brzmiących jak odległe radiowe transmisje. Pod spodem jest mocna myśl: ciało jako transmiter, medium zdolne przenosić człowieka poza codzienność, schemat i czas. Z pozoru lekki numer robi się opowieścią o cykliczności śmierci i odrodzeń oraz o czystej radości, która pojawia się wtedy, gdy przestaje się traktować własną fizyczność jak narzędzie do „dowożenia”, a zaczyna jak instrument do doświadczania.

„Radio Orient” spina wątki znane już z wcześniejszych singli. „Alarm jest Bogiem” uderzał w rytm narzucony przez system, gdzie budzik staje się symbolem podporządkowania, a bunt nie jest teorią, tylko zmęczeniem życiem według cudzych reguł. „37°C” dopowiadało presję sukcesu i produktywności – przeciążenie młodych dorosłych, którzy łatwo tracą kontakt ze sobą. „Asfalt” wnosił ciepło i dubowy trans, prowadząc z miejskiego chłodu w stronę wolności, a „Omega” rozwijała hipnotyczny wymiar tej muzyki, jakby opisywana siła przejmowała ciało i umysł przez puls basu i saksofon.

Faraway – warszawski „zespół kosmicznych doświadczeń” inspirowany dubem, nową falą i psychodelią – to w praktyce międzygatunkowy miks gitar, klawiszy, perkusjonaliów, saksofonu i palców umoczonych w punku. Polsko-ukraiński skład: Oleksandra, Jurek, Ignacy, Piotr i Bruno, tym razem stroi odbiorniki na częstotliwość, która ma być jednocześnie komentarzem do współczesności i fizycznym, transowym doświadczeniem.