JASMENO nie pozwala, by jego najnowszy album pokrył się kurzem. Projekt Sławomira Nietupskiego odsłania kolejną część wizualnej układanki towarzyszącej wydawnictwu „Assemblage of Cinematic Idioms”. Po teledyskach do „His Rebirth” z udziałem Barta Krysiuka oraz „A Code of Equivocation” przyszła pora na pierwszą część klipu do „Synesthesia Imperialis”, kompozycji otwierającej album. W nagraniu gościnnie pojawiają się Yusaf Parvez z norweskiego DHG/Dødheimsgard, odpowiedzialny za wokal, oraz gitarzysta Marek Depa, który wzbogacił utwór solówką.

„Assemblage of Cinematic Idioms”, wydany 11 września 2026 roku nakładem Tangled Records, stanowi wyraźny zwrot w twórczości JASMENO. Projekt, który wcześniej łączył rock progresywny z melodyjną elektroniką inspirowaną latami 70. i 80., tym razem zanurza się w świecie muzyki filmowej i symfonicznego rozmachu. Sześć rozbudowanych kompozycji, trwających łącznie blisko 50 minut, tworzy wielowarstwową opowieść opartą na brzmieniu wirtualnej orkiestry. Inspiracją dla całej koncepcji stała się twórczość Władysława Hasiora, mistrza budowania niepokojących obrazów z pozornie niepasujących do siebie elementów.

W tej muzycznej mozaice spotykają się odmienne estetyki i osobowości artystyczne. Obok Michała Gralla, Artura Ołkowicza i Briana Gawaskiego pojawiają się muzycy związani między innymi z Patriarkh, Morgoth, Thorns, Armagedon, Yattering czy Millenium. Teksty Izabeli Turskiej-Kamrowskiej prowadzą przez świat zwątpienia, wyobcowania, duchowych poszukiwań i nadziei, nadając filmowym aranżacjom bardziej osobisty wymiar. JASMENO nie ogranicza się więc do tworzenia monumentalnych pejzaży dźwiękowych, lecz próbuje opowiadać za ich pomocą historie o ludzkich emocjach.

Za produkcję albumu odpowiada Jakub Mańkowski, natomiast Sławomir Nietupski przygotował również oprawę graficzną wydawnictwa, w tym ręcznie malowane akwarelą ilustracje. „Assemblage of Cinematic Idioms” ukazał się na CD, winylu i kasecie, a także w serwisach streamingowych. Publikacja pierwszej części teledysku do „Synesthesia Imperialis” rozwija audiowizualny charakter przedsięwzięcia, w którym muzyka, obraz i symbolika tworzą kolejne warstwy tej samej, niejednoznacznej opowieści.