Fińskie Verilehto nie zwalnia tempa. 28 listopada 2025 zespół wypuścił swój drugi album „Aarnihauta”, wydany przez Inverse Records. Już sam tytuł, który można przetłumaczyć jako „ukryty grób w lesie”, dobrze oddaje klimat tej płyty – mroczny, pierwotny i mocno zakorzeniony w fińskiej tradycji.

„Aarnihauta” rozwija to, co zespół zarysował na debiucie „Kuoleman Siipien Havina”. Verilehto nadal gra black metal w duchu lat 90., z wyrazistymi, melodyjnymi, ale agresywnymi riffami, chropowatym wokalem i niepokojącą, zimną atmosferą. Utwory są zróżnicowane: obok ciemnych, wolniejszych fragmentów pojawiają się szybsze, niemal „chwytliwe” kompozycje oparte na blastach, a całość ma formę opowieści osadzonej w ludowych motywach i mrocznym folklorze.

Jak podkreśla Janne Tuikkala, materiał powstawał szybko latem i jesienią 2023 roku, ale ostateczny kształt produkcji dojrzewał znacznie dłużej. Nie ma tu studyjnego „wygładzenia” pod radio – brzmienie jest celowo szorstkie, z zachowaną surową energią nagrań, co dobrze współgra z samą muzyką. Płyta została zarejestrowana samodzielnie przez zespół w latach 2024–2025, co daje jej bardzo bezpośredni, intymny charakter, jakby słuchacz stał w samym środku leśnej polany podczas nocnego rytuału.

Ważnym elementem tej odsłony Verilehto jest także zmiana w składzie. Dołączył basista Markus Räppiö (Kaira), a razem z Janne Partanenem (Hautajaisyö, Alfa Pentatonik, Marraskuun Lapset, Paavalin Harhat) na wokalu oraz Janne Tuikkalą obsługującym gitary, perkusję i syntezatory, zespół zyskał bardziej masywne, głębsze brzmienie. Dopełnieniem całości jest oprawa wizualna: okładkę albumu stworzyła Awinita Alm, a klip do tytułowego utworu „Aarnihauta” zrealizowali członkowie zespołu w 2024 roku, podkreślając spójny, leśno-grobowy charakter tego wydawnictwa.